Mój kontakt z samochodami rozpoczął się od słynnego garbuska i nie była 
to zbyt pomyślna przygoda, a z pewnością nie było to z serii zabytkowe 
auto do ślubu. Garbusek był pełen połatanych kilogramami szpachli dziur, 
ledwie żyjącymi hamulcami oraz dziurą w podłodze. Był to pierwszy 
samochód po uzyskaniu  upragnionego prawa jazdy. Mimo wszystko 
kochałam ten zimny  kawał stali, bez żadnego logicznego wytłumaczenia, 
ciesząc się że  po prostu jest. Pozwolił mi nawet na poznanie pewnej 
znanej osobistości. Na widok męczącej się dziewczynki zapalaniem na 
popych zlitował się i pchał mi autko. Po kilku latach kiedy garbus wyzionął  
ducha, a brak funduszy uniemożliwiał tchnienie w niego nowego życia,  
postanowiłam go odsprzedać osobie zajmującej się garbusami. 
A może po prostu..........>>> czytaj dalej >>>