Mój kontakt z samochodami rozpoczął się od słynnego garbuska  i nie była 
to zbyt pomyślna przygoda, a z pewnością nie było to z serii  zabytkowe 
auta do ślubu. Garbusek był pełen  połatanych kilogramami  szpachli dziur, 
ledwie żyjącymi hamulcami  oraz dziurą w podłodze.  Był to pierwszy 
samochód po uzyskaniu  upragnionego prawa jazdy.  Mimo wszystko 
kochałam ten zimny  kawał stali, bez żadnego  logicznego wytłumaczenia, 
ciesząc się że  po prostu jest. Pozwolił mi  nawet na poznanie pewnej 
znanej osobistości. Na widok męczącej  się dziewczynki zapalaniem na 
popych zlitował się i pchał  mi autko. Po kilku latach kiedy garbus wyzionął  
ducha, a brak  funduszy uniemożliwiał tchnienie w niego nowego życia,  
postanowiłam  go odsprzedać osobie zajmującej się garbusami. 
A może po prostu..........>>> czytaj dalej >>>